ga hier naar vervolg schildersdagboek

Even later stond ik, na een paar woorden van Sheena, die de dagelijkse gang van zaken coördineert, mijn verhaal te doen: 'We zijn uitgenodigd om van de sloop van Havenzicht een groot kunstwerk te maken. Om te laten zien wat hier ook kan gebeuren, om te laten zien dat hier wat hier ook aan positiefs leeft.' Ik vertelde wat over mezelf: Bij mijn eerste lessen modeltekenen op de kunstacademie wist ik het meteen: dit is het voor mij. En heel mijn leven lang ben ik de mens het boeiendste onderwerp voor mijn werk blijven vinden. Eerst vooral het lichaam en later vooral het gezicht. De laatste jaren is daar aan de ene kant de omgeving waarin we allemaal zitten, onze stad Rotterdam, bijgekomen. Aan de andere kant zijn de verhalen van de mensen die ik ontmoet me steeds meer gaan boeien. Mijn portretten zijn echte ontmoetingen geworden.' Ik liet wat afbeeldingen zien en gaf het woord aan Ron die ook over zijn werk vertelde en nog wat over het project. Af en toe was er wat onrust, maar over het algemeen werd er geluisterd. En dinsdagmiddag werd er getekend en geschilderd als voorbereiding voor een enorme schildering die de komende maanden op een blinde buitenmuur moet komen. 'Dromen', dat moet het thema worden.

Het schildersdagboek 2

15 feb. 2007 Het was spannend, helemaal nieuw voor mijn maatje ron blom en voor mij: aan de slag met rotterdamse thuislozen, passanten, zoals ze zichzelf meestal noemen.

Nu werden we omringd door de rondhangende types waar het allemaal om ging. Er waren er bij die ik wel eens gezien had op straat. Er werd af en toe gevraagd wie we waren, wat we kwamen doen. Het was druk, veertig mannen en een paar vrouwen.

   kunst    mens     stad